autoanoblir

VER

/otoanɔbliʁ/

Définitions

  1. 1. S’anoblir soi-même.
    ["Qu'il ait pu trouver provende dans les opuscules de l'ariosophe Guido von List et dans la revue Ostara (la divinité germanique du printemps, symbole des temps nouveaux), publiée à plus de cent mille exemplaires par le moine cistercien défroqué Adolf Lanz — autoanobli en Jôrg Lanz von Liebenfels —, ne saurait surprendre (cf. Richard, pp. 91-93).", 'Ils les ont anoblis ou eux-mêmes se sont autoanoblis, alors que les prêtres sont avant tout les serviteurs de Dieu et des hommes, en leur accordant tous les droits matériels (...)']

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes
autoanobli /otoanɔbli/ Vmps-sm
autoanoblie /otoanɔbli/ Vmps-sf
autoanoblies /otoanɔbli/ Vmps-pf
autoanoblir /otoanɔbliʁ/ Vmn----
autoanoblira /otoanɔbliʁa/ Vmif3s-
autoanoblirai /otoanɔbliʁɛ/ Vmif1s-
autoanobliraient /otoanɔbliʁɛ/ Vmcp3p-
autoanoblirais /otoanɔbliʁɛ/ Vmcp1s-
autoanoblirait /otoanɔbliʁɛ/ Vmcp3s-
autoanobliras /otoanɔbliʁa/ Vmif2s-
autoanoblirent /otoanɔbliʁ/ Vmis3p-
autoanoblirez /otoanɔbliʁe/ Vmif2p-
autoanobliriez /otoanɔbliʁje/ Vmcp2p-
autoanoblirions /otoanɔbliʁjɔ̃/ Vmcp1p-
autoanoblirons /otoanɔbliʁɔ̃/ Vmif1p-
autoanobliront /otoanɔbliʁɔ̃/ Vmif3p-
autoanoblis /otoanɔbli/ Vmip1s-
autoanoblissaient /otoanɔblisɛ/ Vmii3p-
autoanoblissais /otoanɔblisɛ/ Vmii1s-
autoanoblissait /otoanɔblisɛ/ Vmii3s-
autoanoblissant /otoanɔblisɑ̃/ Vmpp---
autoanoblisse /otoanɔblis/ Vmsi1s-
autoanoblissent /otoanɔblis/ Vmip3p-
autoanoblisses /otoanɔblis/ Vmsi2s-
autoanoblissez /otoanɔblise/ Vmip2p-
autoanoblissiez /otoanɔblisje/ Vmii2p-
autoanoblissions /otoanɔblisjɔ̃/ Vmii1p-
autoanoblissons /otoanɔblisɔ̃/ Vmip1p-
autoanoblit /otoanɔbli/ Vmip3s-
autoanoblîmes /otoanɔblim/ Vmis1p-
autoanoblît /otoanɔbli/ Vmsi3s-
autoanoblîtes /otoanɔblit/ Vmis2p-