cobir

VER

/kobiʁ/

Définitions

  1. 1. Bosseler une surface métallique.
    ['Ma voiture est toute cobie.']

Antonymes

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes
cobi /kobi/ Vmps-sm
cobie /kobi/ Vmps-sf
cobies /kobi/ Vmps-pf
cobir /kobiʁ/ Vmn----
cobira /kobiʁa/ Vmif3s-
cobirai /kobiʁɛ/ Vmif1s-
cobiraient /kobiʁɛ/ Vmcp3p-
cobirais /kobiʁɛ/ Vmcp1s-
cobirait /kobiʁɛ/ Vmcp3s-
cobiras /kobiʁa/ Vmif2s-
cobirent /kobiʁ/ Vmis3p-
cobirez /kobiʁe/ Vmif2p-
cobiriez /kobiʁje/ Vmcp2p-
cobirions /kobiʁjɔ̃/ Vmcp1p-
cobirons /kobiʁɔ̃/ Vmif1p-
cobiront /kobiʁɔ̃/ Vmif3p-
cobis /kobi/ Vmip1s-
cobissaient /kobisɛ/ Vmii3p-
cobissais /kobisɛ/ Vmii1s-
cobissait /kobisɛ/ Vmii3s-
cobissant /kobisɑ̃/ Vmpp---
cobisse /kobis/ Vmsi1s-
cobissent /kobis/ Vmip3p-
cobisses /kobis/ Vmsi2s-
cobissez /kobise/ Vmip2p-
cobissiez /kobisje/ Vmii2p-
cobissions /kobisjɔ̃/ Vmii1p-
cobissons /kobisɔ̃/ Vmip1p-
cobit /kobi/ Vmip3s-
cobîmes /kobim/ Vmis1p-
cobît /kobi/ Vmsi3s-
cobîtes /kobit/ Vmis2p-