compagnonner

VER

/kɔ̃paɲone/

Définitions

  1. 1. Vivre ensemble en compagnons ; se fréquenter en gens qui se traitent comme des compagnons.
    ['Nomades éplorés du grand Rêve, ils vagueront comme des Caïns sur la face de la terre et seront peut-être forcés de compagnonner avec les fauves pour ne pas rester sans asile.']

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes
compagnonna /kɔ̃paɲona/ Vmis3s-
compagnonnai /kɔ̃paɲonɛ/ Vmis1s-
compagnonnaient /kɔ̃paɲonɛ/ Vmii3p-
compagnonnais /kɔ̃paɲonɛ/ Vmii1s-
compagnonnait /kɔ̃paɲonɛ/ Vmii3s-
compagnonnant /kɔ̃paɲonɑ̃/ Vmpp---
compagnonnas /kɔ̃paɲona/ Vmis2s-
compagnonnasse /kɔ̃paɲonas/ Vmsi1s-
compagnonnassent /kɔ̃paɲonas/ Vmsi3p-
compagnonnasses /kɔ̃paɲonas/ Vmsi2s-
compagnonnassiez /kɔ̃paɲonasje/ Vmsi2p-
compagnonnassions /kɔ̃paɲonasjɔ̃/ Vmsi1p-
compagnonne /kɔ̃paɲɔn/ Vmip1s-
compagnonnent /kɔ̃paɲɔn/ Vmip3p-
compagnonner /kɔ̃paɲone/ Vmn----
compagnonnera /kɔ̃paɲɔnəʁa/ Vmif3s-
compagnonnerai /kɔ̃paɲɔnəʁɛ/ Vmif1s-
compagnonneraient /kɔ̃paɲɔnəʁɛ/ Vmcp3p-
compagnonnerais /kɔ̃paɲɔnəʁɛ/ Vmcp1s-
compagnonnerait /kɔ̃paɲɔnəʁɛ/ Vmcp3s-
compagnonneras /kɔ̃paɲɔnəʁa/ Vmif2s-
compagnonnerez /kɔ̃paɲɔnəʁe/ Vmif2p-
compagnonneriez /kɔ̃paɲɔnəʁje/ Vmcp2p-
compagnonnerions /kɔ̃paɲɔnəʁjɔ̃/ Vmcp1p-
compagnonnerons /kɔ̃paɲɔnəʁɔ̃/ Vmif1p-
compagnonneront /kɔ̃paɲɔnəʁɔ̃/ Vmif3p-
compagnonnes /kɔ̃paɲɔn/ Vmip2s-
compagnonnez /kɔ̃paɲone/ Vmip2p-
compagnonniez /kɔ̃paɲɔnje/ Vmii2p-
compagnonnions /kɔ̃paɲɔnjɔ̃/ Vmii1p-
compagnonnons /kɔ̃paɲonɔ̃/ Vmip1p-
compagnonnâmes /kɔ̃paɲonam/ Vmis1p-
compagnonnât /kɔ̃paɲona/ Vmsi3s-
compagnonnâtes /kɔ̃paɲonat/ Vmis2p-
compagnonnèrent /kɔ̃paɲonɛʁ/ Vmis3p-
compagnonné /kɔ̃paɲone/ Vmps-sm