concomiter

VER

/kɔ̃komite/

Définitions

  1. 1. Arriver en même temps.
    ['Cependant, on peut dire que le système sanguin lutte souvent avec cette disposition ou semble concomiter avec elle.']
  2. 2. Faire arriver en même temps.
    ["On s'est arrangé pour concomiter ces deux événements afin de faciliter l'organisation."]

Mots apparentés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes
concomita /kɔ̃komita/ Vmis3s-
concomitai /kɔ̃komitɛ/ Vmis1s-
concomitaient /kɔ̃komitɛ/ Vmii3p-
concomitais /kɔ̃komitɛ/ Vmii1s-
concomitait /kɔ̃komitɛ/ Vmii3s-
concomitant /kɔ̃komitɑ̃/ Vmpp---
concomitas /kɔ̃komita/ Vmis2s-
concomitasse /kɔ̃komitas/ Vmsi1s-
concomitassent /kɔ̃komitas/ Vmsi3p-
concomitasses /kɔ̃komitas/ Vmsi2s-
concomitassiez /kɔ̃komitasje/ Vmsi2p-
concomitassions /kɔ̃komitasjɔ̃/ Vmsi1p-
concomite /kɔ̃komit/ Vmip1s-
concomitent /kɔ̃komit/ Vmip3p-
concomiter /kɔ̃komite/ Vmn----
concomitera /kɔ̃komitəʁa/ Vmif3s-
concomiterai /kɔ̃komitəʁɛ/ Vmif1s-
concomiteraient /kɔ̃komitəʁɛ/ Vmcp3p-
concomiterais /kɔ̃komitəʁɛ/ Vmcp1s-
concomiterait /kɔ̃komitəʁɛ/ Vmcp3s-
concomiteras /kɔ̃komitəʁa/ Vmif2s-
concomiterez /kɔ̃komitəʁe/ Vmif2p-
concomiteriez /kɔ̃komitəʁje/ Vmcp2p-
concomiterions /kɔ̃komitəʁjɔ̃/ Vmcp1p-
concomiterons /kɔ̃komitəʁɔ̃/ Vmif1p-
concomiteront /kɔ̃komitəʁɔ̃/ Vmif3p-
concomites /kɔ̃komit/ Vmip2s-
concomitez /kɔ̃komite/ Vmip2p-
concomitiez /kɔ̃komitje/ Vmii2p-
concomitions /kɔ̃komitjɔ̃/ Vmii1p-
concomitons /kɔ̃komitɔ̃/ Vmip1p-
concomitâmes /kɔ̃komitam/ Vmis1p-
concomitât /kɔ̃komita/ Vmsi3s-
concomitâtes /kɔ̃komitat/ Vmis2p-
concomitèrent /kɔ̃komitɛʁ/ Vmis3p-
concomité /kɔ̃komite/ Vmps-sm
concomitée /kɔ̃komite/ Vmps-sf
concomitées /kɔ̃komite/ Vmps-pf
concomités /kɔ̃komite/ Vmps-pm