dédiviniser

VER

/dedivinize/

Définitions

  1. 1. Faire perdre son caractère divin à.
    ['Cette mentalité a évité de dédiviniser le temps.', "Mais Nietzsche, et surtout Freud, explique Rorty, ont mis en miettes cette image kantienne de l'être humain et sont parvenus à dédiviniser le soi.", 'La philosophie va s’assimiler à l’homme et se dédiviniser.']

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes
dédivinisa /dediviniza/ Vmis3s-
dédivinisai /dedivinizɛ/ Vmis1s-
dédivinisaient /dedivinizɛ/ Vmii3p-
dédivinisais /dedivinizɛ/ Vmii1s-
dédivinisait /dedivinizɛ/ Vmii3s-
dédivinisant /dedivinizɑ̃/ Vmpp---
dédivinisas /dediviniza/ Vmis2s-
dédivinisasse /dedivinizas/ Vmsi1s-
dédivinisassent /dedivinizas/ Vmsi3p-
dédivinisasses /dedivinizas/ Vmsi2s-
dédivinisassiez /dedivinizasje/ Vmsi2p-
dédivinisassions /dedivinizasjɔ̃/ Vmsi1p-
dédivinise /dediviniz/ Vmip1s-
dédivinisent /dediviniz/ Vmip3p-
dédiviniser /dedivinize/ Vmn----
dédivinisera /dedivinizəʁa/ Vmif3s-
dédiviniserai /dedivinizəʁɛ/ Vmif1s-
dédiviniseraient /dedivinizəʁɛ/ Vmcp3p-
dédiviniserais /dedivinizəʁɛ/ Vmcp1s-
dédiviniserait /dedivinizəʁɛ/ Vmcp3s-
dédiviniseras /dedivinizəʁa/ Vmif2s-
dédiviniserez /dedivinizəʁe/ Vmif2p-
dédiviniseriez /dedivinizəʁje/ Vmcp2p-
dédiviniserions /dedivinizəʁjɔ̃/ Vmcp1p-
dédiviniserons /dedivinizəʁɔ̃/ Vmif1p-
dédiviniseront /dedivinizəʁɔ̃/ Vmif3p-
dédivinises /dediviniz/ Vmip2s-
dédivinisez /dedivinize/ Vmip2p-
dédivinisiez /dedivinizje/ Vmii2p-
dédivinisions /dedivinizjɔ̃/ Vmii1p-
dédivinisons /dedivinizɔ̃/ Vmip1p-
dédivinisâmes /dedivinizam/ Vmis1p-
dédivinisât /dediviniza/ Vmsi3s-
dédivinisâtes /dedivinizat/ Vmis2p-
dédivinisèrent /dedivinizɛʁ/ Vmis3p-
dédivinisé /dedivinize/ Vmps-sm
dédivinisée /dedivinize/ Vmps-sf
dédivinisées /dedivinize/ Vmps-pf
dédivinisés /dedivinize/ Vmps-pm