Conjugaison de « désaccoutumer »

Infinitif désaccoutumer
Participe passé désaccoutumé
Participe présent désaccoutumant

Indicatif

Présent

1sdésaccoutume
2sdésaccoutumes
3sdésaccoutume
1pdésaccoutumons
2pdésaccoutumez
3pdésaccoutument

Imparfait

1sdésaccoutumais
2sdésaccoutumais
3sdésaccoutumait
1pdésaccoutumions
2pdésaccoutumiez
3pdésaccoutumaient

Passé simple

1sdésaccoutumai
2sdésaccoutumas
3sdésaccoutuma
1pdésaccoutumâmes
2pdésaccoutumâtes
3pdésaccoutumèrent

Futur simple

1sdésaccoutumerai
2sdésaccoutumeras
3sdésaccoutumera
1pdésaccoutumerons
2pdésaccoutumerez
3pdésaccoutumeront

Subjonctif

Présent

1sdésaccoutume
2sdésaccoutumes
3sdésaccoutume
1pdésaccoutumions
2pdésaccoutumiez
3pdésaccoutument

Imparfait

1sdésaccoutumasse
2sdésaccoutumasses
3sdésaccoutumât
1pdésaccoutumassions
2pdésaccoutumassiez
3pdésaccoutumassent

Impératif

Présent

2sdésaccoutume
1pdésaccoutumons
2pdésaccoutumez

Conditionnel

Présent

1sdésaccoutumerais
2sdésaccoutumerais
3sdésaccoutumerait
1pdésaccoutumerions
2pdésaccoutumeriez
3pdésaccoutumeraient