VER
/ɑ̃kaniʃe/
Définitions
-
1.
Se ménager une petite vie douillette et routinière en devenant la chose de quelqu’un, en faisant le sacrifice de sa liberté.
['Les coureurs de fillettes s’encanichent dans la fidélité conjugale. — (Georges Moynet, Entre garçons, première partie, La bande à Mandrin ; Jules Lévy libraire-éditeur, Paris, 1885, page V.)']
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes |
|---|---|---|---|
| encanicha | /ɑ̃kaniʃa/ | Vmis3s- | |
| encanichai | /ɑ̃kaniʃɛ/ | Vmis1s- | |
| encanichaient | /ɑ̃kaniʃɛ/ | Vmii3p- | |
| encanichais | /ɑ̃kaniʃɛ/ | Vmii1s- | |
| encanichait | /ɑ̃kaniʃɛ/ | Vmii3s- | |
| encanichant | /ɑ̃kaniʃɑ̃/ | Vmpp--- | |
| encanichas | /ɑ̃kaniʃa/ | Vmis2s- | |
| encanichasse | /ɑ̃kaniʃas/ | Vmsi1s- | |
| encanichassent | /ɑ̃kaniʃas/ | Vmsi3p- | |
| encanichasses | /ɑ̃kaniʃas/ | Vmsi2s- | |
| encanichassiez | /ɑ̃kaniʃasje/ | Vmsi2p- | |
| encanichassions | /ɑ̃kaniʃasjɔ̃/ | Vmsi1p- | |
| encaniche | /ɑ̃kaniʃ/ | Vmip1s- | |
| encanichent | /ɑ̃kaniʃ/ | Vmip3p- | |
| encanicher | /ɑ̃kaniʃe/ | Vmn---- | |
| encanichera | /ɑ̃kaniʃəʁa/ | Vmif3s- | |
| encanicherai | /ɑ̃kaniʃəʁɛ/ | Vmif1s- | |
| encanicheraient | /ɑ̃kaniʃəʁɛ/ | Vmcp3p- | |
| encanicherais | /ɑ̃kaniʃəʁɛ/ | Vmcp1s- | |
| encanicherait | /ɑ̃kaniʃəʁɛ/ | Vmcp3s- | |
| encanicheras | /ɑ̃kaniʃəʁa/ | Vmif2s- | |
| encanicherez | /ɑ̃kaniʃəʁe/ | Vmif2p- | |
| encanicheriez | /ɑ̃kaniʃəʁje/ | Vmcp2p- | |
| encanicherions | /ɑ̃kaniʃəʁjɔ̃/ | Vmcp1p- | |
| encanicherons | /ɑ̃kaniʃəʁɔ̃/ | Vmif1p- | |
| encanicheront | /ɑ̃kaniʃəʁɔ̃/ | Vmif3p- | |
| encaniches | /ɑ̃kaniʃ/ | Vmip2s- | |
| encanichez | /ɑ̃kaniʃe/ | Vmip2p- | |
| encanichiez | /ɑ̃kaniʃje/ | Vmii2p- | |
| encanichions | /ɑ̃kaniʃjɔ̃/ | Vmii1p- | |
| encanichons | /ɑ̃kaniʃɔ̃/ | Vmip1p- | |
| encanichâmes | /ɑ̃kaniʃam/ | Vmis1p- | |
| encanichât | /ɑ̃kaniʃa/ | Vmsi3s- | |
| encanichâtes | /ɑ̃kaniʃat/ | Vmis2p- | |
| encanichèrent | /ɑ̃kaniʃɛʁ/ | Vmis3p- | |
| encaniché | /ɑ̃kaniʃe/ | Vmps-sm |