insolenter

VER

/ɛ̃sɔlɑ̃te/

Définitions

  1. 1. Traiter avec insolence.
    ['Mme la duchesse se sentit soulagée d’avoir au moins insolenté sa soeur', 'Nous qui faisons ordinairement bouquer la noblesse, il ne sera pas dit que nous nous laissions insolenter par la roture']

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes
insolenta /ɛ̃solɑ̃ta/ Vmis3s-
insolentai /ɛ̃solɑ̃tɛ/ Vmis1s-
insolentaient /ɛ̃solɑ̃tɛ/ Vmii3p-
insolentais /ɛ̃solɑ̃tɛ/ Vmii1s-
insolentait /ɛ̃solɑ̃tɛ/ Vmii3s-
insolentant /ɛ̃solɑ̃tɑ̃/ Vmpp---
insolentas /ɛ̃solɑ̃ta/ Vmis2s-
insolentasse /ɛ̃solɑ̃tas/ Vmsi1s-
insolentassent /ɛ̃solɑ̃tas/ Vmsi3p-
insolentasses /ɛ̃solɑ̃tas/ Vmsi2s-
insolentassiez /ɛ̃solɑ̃tasje/ Vmsi2p-
insolentassions /ɛ̃solɑ̃tasjɔ̃/ Vmsi1p-
insolente /ɛ̃solɑ̃t/ Vmip1s-
insolentent /ɛ̃solɑ̃t/ Vmip3p-
insolenter /ɛ̃sɔlɑ̃te/ Vm
insolentera /ɛ̃solɑ̃təʁa/ Vmif3s-
insolenterai /ɛ̃solɑ̃təʁɛ/ Vmif1s-
insolenteraient /ɛ̃solɑ̃təʁɛ/ Vmcp3p-
insolenterais /ɛ̃solɑ̃təʁɛ/ Vmcp1s-
insolenterait /ɛ̃solɑ̃təʁɛ/ Vmcp3s-
insolenteras /ɛ̃solɑ̃təʁa/ Vmif2s-
insolenterez /ɛ̃solɑ̃təʁe/ Vmif2p-
insolenteriez /ɛ̃solɑ̃təʁje/ Vmcp2p-
insolenterions /ɛ̃solɑ̃təʁjɔ̃/ Vmcp1p-
insolenterons /ɛ̃solɑ̃təʁɔ̃/ Vmif1p-
insolenteront /ɛ̃solɑ̃təʁɔ̃/ Vmif3p-
insolentes /ɛ̃solɑ̃t/ Vmip2s-
insolentez /ɛ̃solɑ̃te/ Vmip2p-
insolentiez /ɛ̃solɑ̃tje/ Vmii2p-
insolentions /ɛ̃solɑ̃tjɔ̃/ Vmii1p-
insolentons /ɛ̃solɑ̃tɔ̃/ Vmip1p-
insolentâmes /ɛ̃solɑ̃tam/ Vmis1p-
insolentât /ɛ̃solɑ̃ta/ Vmsi3s-
insolentâtes /ɛ̃solɑ̃tat/ Vmis2p-
insolentèrent /ɛ̃solɑ̃tɛʁ/ Vmis3p-
insolenté /ɛ̃solɑ̃te/ Vmps-sm
insolentée /ɛ̃solɑ̃te/ Vmps-sf
insolentées /ɛ̃solɑ̃te/ Vmps-pf
insolentés /ɛ̃solɑ̃te/ Vmps-pm