VER
/mekonɛtʁ/
Syllabes : me.ko.nɛtʁ
Orthocode : mé.co.nnaitre°
Définitions
-
1.
Ignorer, ne pas reconnaitre.
Le médecin a méconnu la nature de cette maladie.Pas difficile ! quel excellent percepteur ! en vérité, ç’aurait été un auteur, un de ces auteurs qui ne se méconnaissent pas, qu’il n’aurait pas été plus humble.
-
2.
Désavouer quelqu’un en affectant de ne pas le connaitre.
Nos pères méconnurent tes voies, ô mon Dieu ! et tu les as livrés aux méchants.
-
3.
Ne pas rendre justice à une personne ; ne pas apprécier une qualité, une chose comme elle le mérite.
Cet homme de génie a été méconnu de ses contemporains. On a méconnu ses talents, ses vertus, ses services, ses bienfaits.
- 4. Se tromper sur soi-même.
Étymologie
De connaitre avec le préfixe mé- (« mal »).
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| méconnait | /mekonɛ/ | Vmip3s- | me.ko.nɛ[t] | mé.co.nnait° |
| méconnaitra | /mekonɛtʁa/ | Vmif3s- | me.ko.nɛ.tʁa | mé.co.nnai.tra |
| méconnaitrai | /mekonɛtʁɛ/ | Vmif1s- | me.ko.nɛ.tʁɛ | mé.co.nnai.trai |
| méconnaitraient | /mekonɛtʁɛ/ | Vmcp3p- | me.ko.nɛ.tʁɛ[t] | mé.co.nnai.traie°n°t° |
| méconnaitrais | /mekonɛtʁɛ/ | Vmcp1s- | me.ko.nɛ.tʁɛ[z] | mé.co.nnai.trais° |
| méconnaitrait | /mekonɛtʁɛ/ | Vmcp3s- | me.ko.nɛ.tʁɛ[t] | mé.co.nnai.trait° |
| méconnaitras | /mekonɛtʁa/ | Vmif2s- | me.ko.nɛ.tʁa[z] | mé.co.nnai.tras° |
| méconnaitre | /mekonɛtʁ/ | Vmn---- | me.ko.nɛtʁ | mé.co.nnaitre° |
| méconnaitrez | /mekonɛtʁe/ | Vmif2p- | me.ko.nɛ.tʁe | mé.co.nnai.trez |
| méconnaitriez | /mekonɛtʁje/ | Vmcp2p- | me.ko.nɛ.tʁje | mé.co.nnai.triez |
| méconnaitrions | /mekonɛtʁjɔ̃/ | Vmcp1p- | me.ko.nɛ.tʁjɔ̃[z] | mé.co.nnai.trions° |
| méconnaitrons | /mekonɛtʁɔ̃/ | Vmif1p- | me.ko.nɛ.tʁɔ̃[z] | mé.co.nnai.trons° |
| méconnaitront | /mekonɛtʁɔ̃/ | Vmif3p- | me.ko.nɛ.tʁɔ̃[t] | mé.co.nnai.tront° |