Conjugaison de « miraculer »

Infinitif miraculer
Participe passé miraculé
Participe présent miraculant

Indicatif

Présent

1smiracule
2smiracules
3smiracule
1pmiraculons
2pmiraculez
3pmiraculent

Imparfait

1smiraculais
2smiraculais
3smiraculait
1pmiraculions
2pmiraculiez
3pmiraculaient

Passé simple

1smiraculai
2smiraculas
3smiracula
1pmiraculâmes
2pmiraculâtes
3pmiraculèrent

Futur simple

1smiraculerai
2smiraculeras
3smiraculera
1pmiraculerons
2pmiraculerez
3pmiraculeront

Subjonctif

Présent

1smiracule
2smiracules
3smiracule
1pmiraculions
2pmiraculiez
3pmiraculent

Imparfait

1smiraculasse
2smiraculasses
3smiraculât
1pmiraculassions
2pmiraculassiez
3pmiraculassent

Impératif

Présent

2smiracule
1pmiraculons
2pmiraculez

Conditionnel

Présent

1smiraculerais
2smiraculerais
3smiraculerait
1pmiraculerions
2pmiraculeriez
3pmiraculeraient