mononitrer

VER

/mononitʁe/

Définitions

  1. 1. Transformer un composé chimique pour y faire apparaître un groupement (NO₂) unique.
    ["'On n'emploie que la moitié de l'agent de nitration nécessaire pour mononitrer; — (Comptes rendus hebdomadaires des séances de l'Académie des sciences, 1942)", "'(...) par contre, est mononitré instantanément par l'acide nitrique de densité 1,49 à 50, et la solution nitrique doit être immédiatement jetée sur de la glace si l'on veut éviter la formation quantitative du dérivé (...) — (Annales de chimie, 1957)"]

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes
mononitra /mononitʁa/ Vmis3s-
mononitrai /mononitʁɛ/ Vmis1s-
mononitraient /mononitʁɛ/ Vmii3p-
mononitrais /mononitʁɛ/ Vmii1s-
mononitrait /mononitʁɛ/ Vmii3s-
mononitrant /mononitʁɑ̃/ Vmpp---
mononitras /mononitʁa/ Vmis2s-
mononitrasse /mononitʁas/ Vmsi1s-
mononitrassent /mononitʁas/ Vmsi3p-
mononitrasses /mononitʁas/ Vmsi2s-
mononitrassiez /mononitʁasje/ Vmsi2p-
mononitrassions /mononitʁasjɔ̃/ Vmsi1p-
mononitre /mononitʁ/ Vmip1s-
mononitrent /mononitʁ/ Vmip3p-
mononitrer /mononitʁe/ Vmn----
mononitrera /mononitʁəʁa/ Vmif3s-
mononitrerai /mononitʁəʁɛ/ Vmif1s-
mononitreraient /mononitʁəʁɛ/ Vmcp3p-
mononitrerais /mononitʁəʁɛ/ Vmcp1s-
mononitrerait /mononitʁəʁɛ/ Vmcp3s-
mononitreras /mononitʁəʁa/ Vmif2s-
mononitrerez /mononitʁəʁe/ Vmif2p-
mononitreriez /mononitʁəʁje/ Vmcp2p-
mononitrerions /mononitʁəʁjɔ̃/ Vmcp1p-
mononitrerons /mononitʁəʁɔ̃/ Vmif1p-
mononitreront /mononitʁəʁɔ̃/ Vmif3p-
mononitres /mononitʁ/ Vmip2s-
mononitrez /mononitʁe/ Vmip2p-
mononitriez /mononitʁje/ Vmii2p-
mononitrions /mononitʁjɔ̃/ Vmii1p-
mononitrons /mononitʁɔ̃/ Vmip1p-
mononitrâmes /mononitʁam/ Vmis1p-
mononitrât /mononitʁa/ Vmsi3s-
mononitrâtes /mononitʁat/ Vmis2p-
mononitrèrent /mononitʁɛʁ/ Vmis3p-
mononitré /mononitʁe/ Vmps-sm
mononitrée /mononitʁe/ Vmps-sf
mononitrées /mononitʁe/ Vmps-pf
mononitrés /mononitʁe/ Vmps-pm