VER
/ʁytile/
Définitions
-
1.
Briller avec l’éclat de l’or, du cuivre.
['Tout l’immeuble rutilait de lumière tel un bateau en mer, et de la rue, on pouvait entendre les flonflons de l’orchestre.', 'Un casque plus gros que lui rutile à son ceinturon.']
-
2.
Pavoiser, se mettre en valeur.
['Le chef militaire, celui qui « rutilait » le jour du débarquement, et qui a cessé de rutiler depuis, se lève avant la fin du repas.']
Mots apparentés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes |
|---|---|---|---|
| rutila | /ʁytila/ | Vmis3s- | |
| rutilai | /ʁytilɛ/ | Vmis1s- | |
| rutilaient | /ʁytilɛ/ | Vmii3p- | |
| rutilais | /ʁytilɛ/ | Vmii1s- | |
| rutilait | /ʁytilɛ/ | Vmii3s- | |
| rutilant | /ʁytilɑ̃/ | Vmpp--- | |
| rutilas | /ʁytila/ | Vmis2s- | |
| rutilasse | /ʁytilas/ | Vmsi1s- | |
| rutilassent | /ʁytilas/ | Vmsi3p- | |
| rutilasses | /ʁytilas/ | Vmsi2s- | |
| rutilassiez | /ʁytilasje/ | Vmsi2p- | |
| rutilassions | /ʁytilasjɔ̃/ | Vmsi1p- | |
| rutile | /ʁytil/ | Vmip1s- | |
| rutilent | /ʁytil/ | Vmip3p- | |
| rutiler | /ʁytile/ | Vmn---- | |
| rutilera | /ʁytiləʁa/ | Vmif3s- | |
| rutilerai | /ʁytiləʁɛ/ | Vmif1s- | |
| rutileraient | /ʁytiləʁɛ/ | Vmcp3p- | |
| rutilerais | /ʁytiləʁɛ/ | Vmcp1s- | |
| rutilerait | /ʁytiləʁɛ/ | Vmcp3s- | |
| rutileras | /ʁytiləʁa/ | Vmif2s- | |
| rutilerez | /ʁytiləʁe/ | Vmif2p- | |
| rutileriez | /ʁytiləʁje/ | Vmcp2p- | |
| rutilerions | /ʁytiləʁjɔ̃/ | Vmcp1p- | |
| rutilerons | /ʁytiləʁɔ̃/ | Vmif1p- | |
| rutileront | /ʁytiləʁɔ̃/ | Vmif3p- | |
| rutiles | /ʁytil/ | Vmip2s- | |
| rutilez | /ʁytile/ | Vmip2p- | |
| rutiliez | /ʁytilje/ | Vmii2p- | |
| rutilions | /ʁytiljɔ̃/ | Vmii1p- | |
| rutilons | /ʁytilɔ̃/ | Vmip1p- | |
| rutilâmes | /ʁytilam/ | Vmis1p- | |
| rutilât | /ʁytila/ | Vmsi3s- | |
| rutilâtes | /ʁytilat/ | Vmis2p- | |
| rutilèrent | /ʁytilɛʁ/ | Vmis3p- | |
| rutilé | /ʁytile/ | Vmps-sm |