NOM — f
/vitypeʁatʁis/
Syllabes : vi.ty.pe.ʁa.tʁis
Orthocode : vi.tu.pé.ra.trice°
Définitions
- 1. Celle qui vitupère, qui se répand en vitupérations.
Étymologie
Du latin vituperatrix (« celle qui gronde, qui blâme »).
Hyperonymes
Mots apparentés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| vitupératrice | /vitypeʁatʁis/ | Ncfs | vi.ty.pe.ʁa.tʁis | vi.tu.pé.ra.trice° |