VER
/etaʁtiʁ/
Définitions
-
1.
S’étendre par terre, tomber de tout son long.
['Mettez ce linge essenciller au soleil.']
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes |
|---|---|---|---|
| étarti | /etaʁti/ | Vmps-sm | |
| étartie | /etaʁti/ | Vmps-sf | |
| étarties | /etaʁti/ | Vmps-pf | |
| étartir | /etaʁtiʁ/ | Vmn---- | |
| étartira | /etaʁtiʁa/ | Vmif3s- | |
| étartirai | /etaʁtiʁɛ/ | Vmif1s- | |
| étartiraient | /etaʁtiʁɛ/ | Vmcp3p- | |
| étartirais | /etaʁtiʁɛ/ | Vmcp1s- | |
| étartirait | /etaʁtiʁɛ/ | Vmcp3s- | |
| étartiras | /etaʁtiʁa/ | Vmif2s- | |
| étartirent | /etaʁtiʁ/ | Vmis3p- | |
| étartirez | /etaʁtiʁe/ | Vmif2p- | |
| étartiriez | /etaʁtiʁje/ | Vmcp2p- | |
| étartirions | /etaʁtiʁjɔ̃/ | Vmcp1p- | |
| étartirons | /etaʁtiʁɔ̃/ | Vmif1p- | |
| étartiront | /etaʁtiʁɔ̃/ | Vmif3p- | |
| étartis | /etaʁti/ | Vmip1s- | |
| étartissaient | /etaʁtisɛ/ | Vmii3p- | |
| étartissais | /etaʁtisɛ/ | Vmii1s- | |
| étartissait | /etaʁtisɛ/ | Vmii3s- | |
| étartissant | /etaʁtisɑ̃/ | Vmpp--- | |
| étartisse | /etaʁtis/ | Vmsi1s- | |
| étartissent | /etaʁtis/ | Vmip3p- | |
| étartisses | /etaʁtis/ | Vmsi2s- | |
| étartissez | /etaʁtise/ | Vmip2p- | |
| étartissiez | /etaʁtisje/ | Vmii2p- | |
| étartissions | /etaʁtisjɔ̃/ | Vmii1p- | |
| étartissons | /etaʁtisɔ̃/ | Vmip1p- | |
| étartit | /etaʁti/ | Vmip3s- | |
| étartîmes | /etaʁtim/ | Vmis1p- | |
| étartît | /etaʁti/ | Vmsi3s- | |
| étartîtes | /etaʁtit/ | Vmis2p- |